Zelfde opleiding, maar scholen verschillen!

Als voor een opleiding een numerus fixus bestaat wordt slechts een beperkt aantal studenten tot die opleiding toegelaten. De Latijnse term staat voor vastgesteld aantal. Dit inperken kan nodig zijn als er onvoldoende faciliteiten zijn om alle studenten aan te nemen die de opleiding willen volgen. Toch lijkt het er op, dat de beperkte toelating voor het studiejaar 2019-2020 komt te vervallen. Je krijgt dus alle kans om een opleiding in de zorg te gaan volgen ook al kan niet iedere opleiding je alles geven wat je nodig hebt. Hieronder iets over de nadelen hiervan!

Hoe we dat weten?
De verschillen tussen de opleidingen zijn groot. Op 17 december 2018, publiceerde Nursing, hierover een helder artikel. Je vindt het op www.nursing.nl/de-beste-mbo-vs-dit-zijn-ze/
Het artikel is gebaseerd op de Keuzegids 2019, welke per Mbo-opleiding aangeeft hoe de studenten de lesinhoud, toetsing, stages, sfeer en studiebegeleiding ervaren. En net zoals er scholen zijn waar de studenten enorm tevreden zijn, zo zijn er óók die onderaan eindigen. Je moet dan denken aan lessen die niet nuttig of afwisselend genoeg zijn. Of aan docenten met wie het contact niet altijd soepel verloopt. Maar óók zijn er scholen waarvan de studenten vinden dat het schoolklimaat niet goed genoeg is. Waar de sfeer gewoon niet prettig is. Heeft dat invloed op de resultaten denk je?

Natuurlijk leer je het beste, als je school de zaken goed voor elkaar heeft. Waar je niet alleen kennis en kunde aangereikt krijgt. Maar óók waardering krijgt als persoon. Waar je gezien wordt en waar je de begeleiding krijgt om te groeien in een vak.

Het loont daarom, om goed te kijken of de school die je wilt gaan bezoeken, goed aangeschreven staat. Beter iets langer onderweg dan voor een slechte school gekozen. Dat zou ons advies zijn!

Nog een paar weetjes?

De Keuzegids geeft óók inzicht in dingen als Loopbaanvoorbereiding. Je krijgt dan informatie over de wijze waarop je als student wordt begeleid bij studie- en beroepskeuzes. Je ziet óók daar dat er grote verschillen tussen de opleidingen zijn. Net zoals er óók scholen zijn waarbij de studenten er vaker langer over doen om af te studeren.

Ofwel; kies als het mogelijk is voor een school die je past. Ga voor kwaliteit!

Alle plezier en succes bij het maken van afwegingen!

Geschreven door Peter Dijkstra. Peter was een groot deel van zijn werkzame leven hoofd P&O én docent in de non-profitsector en sinds 2004 directeur/senior Consultant bij een werving & selectiebureau (LEKZ)

Bronnen:         www.nursing.nl/de-beste-mbo-vs-dit-zijn-ze/ en Keuzegids 2019.

Opvallend weinig zorginstellingen willen investeren in nieuw personeel

Als medewerker van een werving- en selectiebureau, zijn we de hele dag druk met het vinden van personeel. We zijn erg druk, daar is de krapte in de arbeidsmarkt debet aan. Wat me de laatste weken steeds meer opvalt, is dat maar weinig zorginstellingen verder kijken dan vandaag.

Uitstekende medewerkers die krijg je niet; daar moet je wat voor doen. U wilt niet weten (of juist wel?) hoeveel zorginstellingen afvinken waar een potentiële kandidaat allemaal niet aan voldoet. En als ze iemand hebben gevonden met de minste vinkjes, dan denken zorginstellingen al gauw dat ze die wel ‘even’ bijscholen en/of opleiden.

Maar door krapte om mensen goed te ondersteunen (werk-/praktijkbegeleiding), is de kans op afvallers groot. Wanneer gaan we eens ‘eindelijk’ kijken naar de langere termijn? Er zijn nog zoveel leuke, inspirerende mensen met inderdaad een achterstand tot de arbeidsmarkt in de zorg. Wanneer gaan we daar nu eindelijk eens wat beter mee aan de slag?

Helpende; je zal het maar zijn!

Vorige week sprak ik met Shakila. Mag ik haar verhaal met u delen?

Shakila werkt eigenlijk al 8 jaar op een rij, bij een uitstekend aangeschreven zorginstelling. In 2009 kreeg ze haar eerste contract als Helpende aangeboden. Dat duurde met verlengingen, uiteindelijk twee jaar. Om te voorkomen dat ze rechten op een vaste aanstelling zou krijgen, moest ze er even ‘uit’. Ze keert in 2012 terug op dezelfde locatie. Dat stopte dit keer in 2014. En u raadt het al; in 2015 mocht ze weer terugkomen. Dit keer tot begin 2017. En nu zit ze zonder werk. En ja, dezelfde werkgever heeft al laten weten, dat zij in september 2017, na ruim 6 maanden niet ingezet te zijn, weer terug mag komen op dezelfde locatie. Dezelfde locatie, waar ze in mijn bewoordingen, al bijna 8 jaar aan het lijntje wordt gehouden. Wat moet je hiervan denken?

Voor mij zijn het van die momenten, waarop ik me erg ongemakkelijk voel. Schaamte. Ik geneer me voor zo’n werkgever. Hoe kan een werkgever, zó met een Helpende omspringen? Daarnaast begin ik er last van te krijgen, dat er veel geklaagd wordt over de tekorten in de zorg. Shakila is een slimme vrouw. Iemand die nadenkt, alvorens je een antwoord krijgt. Waarom heeft de instelling haar niet gevraagd op om opleiding Verzorgende IG te gaan volgen? Waarom is ze wél goed genoeg om 8 jaar lang op dezelfde afdeling en locatie terug te vragen, maar niet om háár vooruit te helpen met een opleiding? Wie het weet mag het zeggen!

Kent u een Shakila? Of bent u zelf Helpende met vergelijkbare ervaringen? Laat het ons weten. Of trek elders aan de bel. De bijdrage van een Helpende aan de zorg, is vele malen belangrijker dan veel managers denken!

 

Geschreven door Peter Dijkstra

Peter Dijkstra was een groot deel van zijn werkzame leven hoofd P&O in de non-profitsector en sinds 2004 Partner/senior Consultant bij een werving & selectiebureau (LEKZ)

Waarom staan ze niet in de rij voor Johan?

Kijk in de krant, zoek op internet. Het aantal vacatures voor banen in de zorg is groot, erg groot.

Instellingen adverteren zich suf en de wervingskosten lopen (hoog) op. Soms nog traditionele oproepen maar dan geschikt gemaakt voor internet. Of prachtige plaatjes, met mooie kleuren en aansprekende teksten. Maar iedere instelling is op zoek!

We denken met elkaar te weten, dat de werkzaamheden tot ongeveer in 2030, in volume/aantallen zullen blijven groeien. Als de vraag nu al zo groot is en nog minimaal 13 jaar zal blijven toenemen, dan zou je denken dat iedere instelling naar dit gegeven handelt.

Een logische gevolgtrekking zou dus zijn, dat we iedereen die in de zorg zou willen werken, goed kunnen gebruiken. Belangstellenden, zou je dus moeten koesteren en op handen moeten dragen.

Laboratoriumopleiding gevolgd, maar interesse in Verpleegkunde

Vandaag werd ik gebeld door Johan, uit Holten. Hij had een laboratoriumopleiding niveau 4 gevolgd. Zijn werkzaamheden gaven hem minder voldoening. In zijn zoektocht naar beter, kwam hij uit bij de zorg. Leek (!?) hem prachtig om in de zorg aan de slag te gaan. Werken met en voor mensen. Let even op; een dertiger met een laboratoriumopleiding en een man nog wel, die in de zorg wil werken. Een gouden kans zou je denken. Hij was nu een paar maanden bezig met het realiseren van zijn droom. Maar uit zijn telefoontje, kon ik opmaken dat hij nergens poot aan de grond kreeg.

De ziekenhuizen wilden hem niet als verpleegkundige i.o.. En in de ouderenzorg wisten ze niet goed raad met zijn belangstelling. Iemand met niveau 4 die voor Verzorgende IG wil gaan, dat past niet in het beeld wat instellingen hebben. Dus…..de gemotiveerde jongeman, doet nog steeds minder aansprekend werk in het laboratorium. ’t Is toch te treurig voor woorden. Zo komen we wekelijks geïnteresseerde mensen tegen. Een SPW’er die node bij een bouwmarkt werkt. Een Helpende met vele jaren ervaring die niet welkom is in een zorgorganisatie. Ik weet dat het anders is, maar je zou op grond van dit soort signalen denken dat de nood nog niet hoog genoeg is…..

En Johan? Gewoon doorzetten. Wij helpen je daar graag bij!

Zit jij in een soort gelijke situatie? Neem dan contact op met ons, zodat wij je verder kunnen helpen!

Geschreven door Peter Dijkstra, Senior Consultant / eigenaar van LEKZ